ما "پالیت" و میخواییم! "بریک پالیت!"
اونکارو نکن
دارم بهت اخطار میدم تریکسی.
گوپر ، نمیتونی جلوی بچه ت و بگیری که دستشو توی بستنی نکنه؟
تریکسی!
نمیتونستی لااقل دستاتو بشوری قبل از اینکه اینکارو بکنی؟
مگی، تمومش کن!
مگی، چطور میتونی همچین کاری با یه بچه بکنی؟
اینجوری، عزیزم.
ــ گوپر، دیدی چیکار کرد؟ ــ ها؟
ــ بهش گفتم اول دستاشو بشوره. ــ اوه!
یکی از اون عفریته های بی گردن منو با بستنی زد.
چرا به بچه های گوپر میگی "عفریتۀ بی گردن"؟
چون بچه های برادرت گردن ندارن، واسه این.
اوه.
دست کم نه چیزی که دیده بشه.
کلۀ کوچیک چاقشون روی بدن چاقشون قرار گرفته بدون هیچ ارتباطی.
خیلی بده.
بخصوص چونکه نمیتونی گردنشونو راحت بپیچونی. درسته عزیزم؟
تریکسی، بیا
ما اینجاییم!
بیا "باستر" پسرم.
یالا. همه تو ماشین. همگی داریم میریم.
تا حالا شنیده بودی چقدر اسم سگ و روی بچه ها بذارن؟
فکرشو بکن. پنج تا هیولا دارن و شیشومی هم تو راهه.
همه ی گروهو آوردن اینجا مثل حیوونایی که توی بازار نمایش میدن.
کاملا واضحه، نفرت آوره. خوب، واضحه که چیکار میخوان بکنن.
چیکار میخوان بکنن، مگی؟
بهت میگم چیکار میخوان بکنن پسرم.
اونا میخوان تو رو از املاک پدرت محروم کنن.
همه میدونن که آقا بزرگ داره میمیره از...
اوه، باید سفارش یه جفت جوراب بفرستم واسه این خانمه.
ــ میدونیم؟ ــ چیو میدونیم؟
میدونیم که آقا بزرگ داره میمیره از...
باور نمیکنی؟
به زودی میفهمی.
فرض کن اینطوره.
چیزیه که باید باهاش مواجه بشی، عزیزم.
چیزایی تو این دنیا هست که فقط باید باهاش رو در رو شد.
چرا آقا بزرگو واسه ۶ هفته تو اون کلینیک وحشتناک نگه داشتن؟
اگه معاینات چیزی نشون نداد،
چرا آقا داداش کُل طایفۀ جیغ جیغوشو آورده اینجا
تو این گرمای چسبناک؟
و چرا این همه اشاره و کنایه به تو و "تپۀ رنگین کمان"؟
میدونی "تپۀ رنگین کمان" چیه؟
جاییه که معروفه برای معالجه الکلی ها و عملی های معروف.
ــ من معروف نیستم، مگی. ــ نه.
و مواد مصرف نمیکنی.
وگرنه میتونستی یه کاندید عالی واسه "تپۀ رنگین کمان" باشی.
اون جاییه که آقا داداش میخواد به آقا بزرگ بگه تو رو بفرستن.
باید از رو جنازم رد بشن.
تپۀ رنگین کمان
و اگه تو رو از سر راه وردارن داداش گوپر دست رو املاک میذاره.
و همه چک هارو امضا میکنه، و هر وقت خواست اعتبار ما رو قطع میکنه.
خوشت میاد، عزیزم؟
تو داری هر کاری ازت بر میاد میکنی
که کمک و تشویقشون کنی کنترل رو به دست بگیرن بعد از اینکه آقا بزرگ...
آره، اینطوریه.
استعفا از کار، وقف خودت به مشروب خوری.
شکستن غوزک پات دیشب تو زمین ورزش مدرسه.
بریک؟
ما یه مزیت داریم.
نه، دو تا. لباسم صافه؟
آقا بزرگ دوستت داره عزیزم.
اون تحمل آقا داداش و زنش رو نداره.
اون هیولای باروَری. میتونم بگم اون زن واسش نفرت انگیزه.
همونطور که میتونم بگم از من خوشش میاد.
این دومین مزیت ماست.
از من خوشش میاد.
جوری که منو ورانداز میکنه بالا و پایین، پشت و رو.
ــ هنوز چشاش واسه دخترها خوب کار میکنه. ــ این طورحرف زدن مشمئزکننده ست.
هیچ بهت گفتن چه خشکه مذهبِ دردآوری هستی، بریک؟
فکر می کنم که این عالیه که اون پیر مرد در آستانۀ مرگ
هنوز اندام منو با قدردانی که سزاوارش هستم درک میکنه.
میدونی، این داداش گوپر تو
هنوز تَوهّم برداشتن یه گام بزرگ تو اجتماع رو داره
وقتی با "مِی فلین" از فلین های بی گردن ممفیس ازدواج کرد.
آخه اون ملکۀ "کارناوال پنبه" بود.
اوه، میتونم ببینم که گوپر عاشق علیاحضرت میشه.
نشستن روی صندلی شاهی، سوار اون تخت کهنه تو خیابون اصلی.
لبخند زنان، تعظیم کنان و بوسه زنان به تمام آشغال ها تو خیابون.
میدونی چه اتفاقی براش افتاد؟
نه، چه اتفاقی براش افتاد، مگی؟
یه نفر تنباکوی جویده تو صورتش تف کرد. آره.
یه مست از پنجره هتل "گِیوسو" خم شد و گفت
"هی ملکه. سلام ملکه"
خانوم "مِی" بالا رو نگاه کرد لبخند زد و دست تکون داد.
و اون آدم مست یه تف تنباکوی جویده پروند صاف تو صورتش.
چرا اینجوری نگام میکنی؟
ــ چه جوری، مگی؟ ــ همون جوری که الان داشتی نگاه میکردی.
من متوجه نگاه کردن بهت نبودم، مگی.
من متوجه بودم.
اگه تو هم داشتی همون فکری رو میکردی که من...
ــ نه مگی. ــ چرا نه؟
ــ میشه لطفاً صداتو بیاری پایین؟ ــ نه.
بهتر از اونی که فکر میکنی میشناسمت.
اون نگاهو قبلاً دیدم و میدونم چه معنی داشت.
ــ و هنوزم همون معنی رو میده. ــ تو دیگه همون زن نیستی، مگی.
اوه، فکر نمیکنی که میدونم؟
فکر نمیکنی که میدونم... ــ چیو میدونی، مگی؟
که من این دگرگونی وحشتناک رو گذروندم.
من سرسخت، عصبی و بیرحم شده ام.
حاظر میشی که بری پیشواز هواپیمای آقا بزرگ؟
اوه بریک.
ــ دارم خیلی تنها میشم. ــ واسه هر کسی پیش میاد.
زندگی با کسی که دوستش داری میتونه تنها تر از زندگی به تنهایی باشه،
وقتی کسی که دوستش داری، دوستت نداره.
حتی تحمل نوشیدن از یه لیوانو هم نداری. نه؟
ــ میخوای تنها زندگی کنی مگی؟ ــ نه.
نه. نمیخوام.
چرا نمیتونی ظاهر قشنگتو از دست بدی بریک؟
خیلی از مشروب خورها از دستش میدن. چرا تو نمیتونی؟
فکر میکنم از وقتی که مشروب خور شدی خوش تیپ تر هم شدی.
ــ تو یه معشوق فوق العاده بودی. ــ دیرت میشه.
عاشق تو بودن خیلی هیجان انگیز بود. فکر کنم بیشتر به خاطر اینکه تو...
اگه فکر میکردم که تو هیچوقت، هیچوقت دوباره با من عشقبازی نمیکنی،
بلند ترین وتیز ترین چاقویی رو که میتونستم، پیدا میکردم
و مستقیم توی قلبم فرو میکردم.
این کارو میکردم.
اوه بریک.
این تا کی باید ادامه داشته باشه؟ این تنبیه؟
تاوانشو پس ندادم؟ نمیتونم درخواست بخشش کنم؟
خانم، این صدای بچه گونه ات
مثل اینه که داری میدویی طبقه بالا که به کسی بگی خونه آتیش گرفته.
تعجبی داره؟
میدونی چه حسی دارم؟
تمام مدت حس میکنم مثل یه گربه روی شیروانیه داغم.
پس از پشت بوم بپر پایین مگی. بپر پایین.
گربه ها از پشت بوم میپرن پایین و به سلامت پایین میان. انجامش بده. بپر.
ــ کجا بپرم؟ تویِ چی؟ ــ یه معشوق بگیر.
من سزاوار این نیستم.
نمیتونم مردی جز تو رو ببینم
حتی با چشمای بسته، فقط تو رو میبینم.
چرا نمیتونی زشت بشی بریک؟
چرا نمیتونی چاق یا زشت بشی، تا من بتونم تحمل کنم؟
تو از پسش بر میای. امثال تو همیشه میتونن.
اوه، من مصمم تر از اونم که تو فکر میکنی. من برنده میشم.
برنده چی؟
پیروزی یه گربه روی شیروانیه داغ چیه؟
موندن روش، فکر کنم.
تا جاییکه بتونه.
آروم باشین. الان نه. یه دقیقه صبر کنین. نه هنوز.
ــ گلها کجان عزیزم؟ ــ یه کم زیاده روی نمیکنی؟
حاضر شین.
مامان، اون هیچی واسه آقا بزرگ نیاورده.
گلهای خیلی پلاسیده ای واسه آقا بزرگه، اینطور نیست گوپر؟
من خودم چیدمشون.
انگار اونا رو از رو قبر کسی چیده.
حرفی از قبرستون نزن
وقتی هنوز نمیدونیم که آقا بزرگ زنده میمونه یا میمیره.
حاضر شین.
سلام. سلام مِی.
سلام بچه ها.
عالی نیستن؟
منو ببوس.
ــ می، عزیزم. ــ فوق العاده به نظر میای.
مامان بزرگت رو بوس کن.
اوه عزیزم، آقا بزرگ.
خوب به نظر میای آقا بزرگ. عالی.
دکتر، میخوای خبرا رو بهشون بدی؟
جراحی اولیه ثابت کرد آقا بزرگ هیچیش نیست.
هیچی!
فقط یه التهاب روده قدیمی. همین.
ــ خبر خیلی خوبیه. ــ این خبر عالی نیست؟
این بهترین هدیۀ تولده.
بریک کجاست؟
عمو بریک مست کرد و پاشو شکوند.
ــ چه جوری؟ ــ چی شده؟
آره. به نظر میاد دوباره مست کرد
و ساعت ۳ صبح سعی کرد از روی مانع بپره.
پسر بیچاره فکر میکنه هنوز یه ورزشکار بزرگه.
نتونستیم از روزنامه محلی مخفیش کنیم.
"آسوشیتد پرِس" هم دست روش گذاشت.
آره. و "یونایتد پرِس"،
و به لطف مشاورۀ حقوقی حرفه ای شما هر "پرِس" دیگه ای.
بیایین بریم خونه.
نمیخواهی با بچه ها بری عزیزم؟
نه.
بازم همون آدم جسور و گستاخ قدیمشه.
ساکت باش زن.
خفه شین!
به خونه خوش اومدین کاپیتان پالیت.
زنده خواهم بود مگی، زنده خواهم بود.
میدونی، اونا منو واقعا ترسوندن.
میدونی، وقت زیادی رو هدر دادم.
میدونی، یه میلیون حس مختلف توم مونده.
و میخوام ازشون استفاده کنم. از همشون استفاده خواهم کرد.
چرا تو و بریک یهو تصمیم گرفتین که از "نیو اورلئانز" بیایین؟
واسه تولد شما. معلومه.
من پارسال یه تولد داشتم و سال قبلش هم همینطور. اون موقع تو رو ندیدم.
میدونین که بریک بعضی وقتا چجوریه.
شاید فکر میکرد به جای تولدم به مراسم تدفینم بیاد.
چرا؟ بریک شما رو دوست داره، واقعا.
تو رو چی؟
چی میخواین؟ مدرک؟
اگه من سه سال پیش باهات ازدواج کرده بودم الان یه مدرک زنده داشتی.
تا حالا سه تا بچه داشتی چهارومیش هم تو اجاق بود.
منو از این خلاص کن. میخوام با بریک حرف بزنم.
اون یه کم دیگه یخ میخواد خانم مارگارت.
بریک، خبر هایی دارم عزیزم. خبر های مهم.
آقا بزرگ زنده میمونه.
آره، اون سالمه.
خانم بزرگ اینو گفت و دکتر "باو" هم همونجا باهاش بود.
باید قیافه می و گوپر و میدیدی.
هاه، از شوک تقریبا به حال مرگ افتادن.
ــ حالش خوبه؟ ــ حس یه ۴۰ ساله، حرف زدن یه ۲۰ ساله.
پس میتونیم امشب برگردیم نیو اورلئانز.
ــ من ریسک تکون دادنت رو نمیکنم. ــ من چیزیم نمیشه.
یا اجازه بدم ذهن آقا بزرگو علیه تو مسموم کنن.
فقط ازت میخوام لباس بپوشی و به جشن تولد آقا بزرگ بیای.
اولین چیزی که آقا بزرگ راجع بهش پرسید تو بودی...
آقا بزرگ، چی اینطور بزرگش میکنه؟
قلب بزرگش؟ شکم بزرگش؟ یا پول زیادش؟
ــ گرما تو رو عصبی کرده. ــ چوب زیر بغل منو بده.
چرا پیژامه ی ابریشمی قشنگتو تو نمیپوشی عزیزم،
و بیایی پایین واسه جشن؟
یه نسیم خنک دلپذیر میوزه.
چوب زیر بغل منو بده مگی.
به من تکیه بده عزیزم.
اوووم، بوی خوبی میدی.
ــ آب حموم خنک بود؟ ــ نه.
یه چیزی بلدم که باعث میشه خودتو خنک و تر و تازه حس کنی.
ماساژ الکل.
ادکلن.
نه مرسی. اینجوری عین هم بو میدیم. مثل دو تا گربه تو گرما.
تو چمن هوا خنکه.
من نمیرم اون پایین مگی. نه به خاطر تو، نه به خاطر آقا بزرگ.
حداقل میتونی کادوشو بهش بدی
که من یادم بود به جات بگیرم. واسه جشن تولدش.
لااقل میتونی چند کلمه رو این کارت بنویسی.
خودت یه چیزی بنویس مگی.
باید دستخط خودت باشه. کادوی توئه. باید دستخط خودت باشه.
ــ من که واسش کادو نخریدم. ــ چه فرقی میکنه؟
اگه فرقی نمیکنه، خودت بنویس.
و بذارم بدونه که تولدش یادت نبود؟
من یادم نبود.
لازم نیست بهش ثابت کنی.
بخاطر خدا فقط بنویس "با عشق، بریک"
ــ نه. ــ مجبوری.
مجبور نیستم هیچ کاری بکنم. نمیخوام.
فراموش میکنی با چه شرایطی موافقت کردم که باهات زندگی کنم!
من باهات زندگی نمیکنم. ما فقط با هم تو یه قفسیم، همین.
میدونی، این اولین باریه که بعد از مدت ها صداتو بلند کردی.
یه تَرَک تو دیوار سنگی؟ (دیوار بین ما)
فکر کنم علامت خوبیه. خیلی خوب.
حالا واسه چی این کارو کردی مگی؟
که واسه یه مدتی یه کم حریم خصوصی بهمون بده.
خودتو مسخره نکن مگی.
برام مهم نیست که بخاطر تو خودمو جای احمق بذارم.
ــ واسه من مهمه. من برات احساس شرم میکنم. ــ احساس شرم؟
ولی من نمیتونم اینطوری زندگی کنم.
ــ خودت توافق کردی که شرط رو قبول کنی! ــ میدونم، اما نمیتونم.
ول کن مگی.
ول کن مگی!
پسرم!
خبر های عالی راجع به آقا بزرگ داریم.
این در واسه چی قفله؟
فکر میکنین دزد تو این خونه باشه؟
اوه، بریک داره حاظر میشه خانم بزرگ. هنوز داره لباس میپوشه.
خوب این اولین باری نمیشه که بریک رو لباس نپوشیده می بینم.
یالا. درو باز کننین.
بریک، عزیزم. عزیزم پات چطوره؟
بیا بیرون پسرم. میخوام خبرا رو راجع به آقا بزرگ بهت بدم.
من قبلا بهش گفتم.
متنفرم که درها تو خونه قفل باشه.
میدونم ولی آدما باید کمی اوقات خصوصی داشته باشن. نه؟
نه خانم. نه تو خونه من.
اینو چرا در آوردی عزیزم؟ تو تنت خیلی خوب دیده میشد.
نه به اندازه کافی خوب برای جشن تولد آقا بزرگ.
بیرون!
بیرون هیولای کوچولو!
مِی و گوپر نسبت به بچه هاشون خیلی حساسن.
آدم حتی جرأت نمیکنه بگه که امکان یه کم اصلاح هست.
بریک، زود باش بیا بیرون!
مگی، لعنت. تو واقعا بچه ها رو دوست نداری.
چرا، این حقیقت نداره. من عاشقشونم. اگه خوب تربیت شده باشن.
پس چرا خودت بچه دار نمیشی؟ و خوب تربیتشون نمیکنی؟
به جای گیر دادن به بچه های گوپر و می؟
هی خانم بزرگ! تو و "بتسی" باید برین.
اونا پایین منتظرن که خداحافظی کنن.
الان میام پایین. بگو اینقدر عجله نکنن.
بریک کجاس؟
اوه.
خانم بزرگ، چیزی که راجع به بچه ها گفتین...
هنوز یه رازه ولی...
هان؟
اوه مگی، لعنت، خنگ بازی در نیار.
منظورم اینه اون هنوزم خیلی از این میخوره؟
ــ اوه، شاید یه کم ویسکی-سودا خورده باشه. ــ خنده نداره.
بعضی مرد های مجرد وقتی ازدواج میکنن مشروب خوردنو کنار میذارن، بعضی ها شروع میکنن.
ــ بریک قبلاً لب به مشروب نمیزد. ــ این منصفانه نیست.
منصفانه یا نه، میخوام ازت یه سوالی بکنم. یه سوال.
تو بریک رو شاد میکنی؟
خب؟
ــ چرا نمی پرسین که آیا اون منو شاد میکنه؟ ــ میدونم...
این دو طرفه اس.
یه چیزی درست نیست. تو بچه نداری و پسرم مشروب میخوره.
ــ ما داریم میریم خانم بزرگ. ــ دارم میام!
وقتی ازدواج به مشکل بر میخوره...
مشکل ها اینجان، همینجا.
خداحافظ آیدا.
دارم میام.
این منصفانه نیست.
خیله خب، دارم میام.
بریک اینجاس؟
فکر کردم مچ پاشو چک کنم.
اذیتش میکنه، مگی؟
اوه، شما که بریک رو میشناسین دکتر. به ندرت شکایت میکنه.
حتی وقتی که اون آسیب شدید کمر رو تو فوتبال داشت.
بریک.
کادوی بریک واسه تولد آقا بزرگ.
فکر کنم اونا حاضرن که سر میز بشینن.
اوه...
یادت رفت کارت رو بنویسی عزیزم.
ها؟
متشکرم دکتر.
ــ یه نوشیدنی خنک براتون بیارم دکتر؟ ــ نه مرسی.
مچ پات چطوره؟
یه کم میخاره.
خنده داره، این همون پاته که ماهیچه اش رو پاره کردی توی چی بود؟...
ــ دانشگاه ایالتی آلاباما. ــ آره.
ــ بیست و یک به... ــ هیچ.
دلت واسه فوتبال تنگ میشه، نه؟
ــ وقتی روش فشار میاری درد میگیره؟ ــ یه کم.
آره، شما یه تیم حسابی بودید، تو و "اسکیپر".
موضوع چیه دکتر؟
شما اون جشنو ول نکردین که بیایین این بالا و بحث سلامتی منو بکنین.
درسته.
ــ من قبلاً خبر های خوب رو شنیدم راجع به... ــ این خبر بدیه.
انتظارشو داشتیم.
بدخیمه و کُشنده. اون هیچ شانسی نداره.
ــ اما مگی و خانم بزرگ گفتن... ــ دروغه.
بهشون دروغ گفتم.
به آقا بزرگم همینطور.
اخلاق حرفه ای.
گوپر چی؟
به اون حقیقتو گفتم وقتی از فرودگاه میومدیم.
اون داره میمیره؟
داره میمیره.
این چه جور صداقتیه؟
آمین.
ــ از آوازخونی خوشتون اومد آقا بزرگ؟ ــ اون لوبیا چشم بلبلی رو بدش من.
خوردن آقا بزرگو ببین. نباید شکر گزار این باشیم؟
ــ فقط بخاطر شما تمرین میکردن. ــ بهشون بگو بشینن و غذاشونو بخورن.
ــ بچه ها، بیاین. ــ اونجا.
آره. اونجا.
اینجارو ببینین. تلگراف.
صد ها تلگراف از هر گوشه ایالت.
برای تبریک تولد شما.
ــ میخوای بخونمشون؟ ــ نه.
یکی از فرماندار، سناتور ایالات متحده...
باید نزدیک انتخابات باشه، نه دیکن؟
یادمون باشه، ما همه گوسفند هایی توی یه چراگاه هستیم.
اینجا همه، از جمله آقا بزرگ، یه تشکر بدهکارن به مقامات بالا که...
هیچی ندادن به ما.
هر چیزی رو این میز همینجا بعمل اومده، دیکن.
من از این مکان یه مرتع ساختم وقتی که چیزی جز یه باتلاق نبود.
و این با کمک خدا بود، نه یه فرماندار.
آمین.
ــ آتیش پاره ها! ــ سورپرایز!
ــ حالا دیگه چیکار میخوان بکنن؟ ــ همش قسمتی از سرگرمیه آقا بزرگ.
ــ هیچ آنتراکت نمیدن؟ ــ بامزه اس.
خیلی بامزه اس.
منظوری نداره خواهر خانم.
ــ اون عاشق بچه ها ست. ــ البته.
تو نمیخوای اینو یه خورده دلپذیرش کنی؟
اونا همه شون "پالیت" هستن، با افتخار میگم، تک تکشون.
و میدونم که آقا بزرگ هم به اندازه ما افتخار میکنه،
و میدونه که یه خاندان از گوشت و خونش وجود داره
که منتظره کنترل رو بدست بگیره.
ــ چی؟ این طرزِ حرف زدن نیست. ــ چه طرزی؟
ــ "کنترل رو بدست گرفتن". در حالی که همه ما میدونیم... ــ منظورم فقط این بود که...
آقا بزرگ حداقل تا صد سالگی زنده میمونه...
ــ من به سلامتیش میخورم. ــ هر زمان، هر جا.
به سلامتی آقا بزرگ.
به نام هر مرد، زن و کودک در این کشور.
به نام هیئت مدیره کلیسا، هیئت مدیره مدرسه، هیئت امنا،
تبریک ۶۵ امین سالگرد تولدتون.
بریک، عزیزم، واست خوراکی آوردم.
گرسنه ام نیست.
ــ این یعنی چی؟ ــ ما داریم میریم.
ــ نمیتونیم. ــ من میتونم.
اونا دارن همه جشنو میارن این بالا واسه تو.
اگه تو منو نرسونی، از یکی از بچه ها خواهم خواست.
نمیتونی همینطوری جشن تولد آقا بزرگو ترک کنی.
ــ هیچ اهمیتی بهش نمیدی؟ ــ از سر رام برو کنار مگی.
از سر رام برو کنار مگی.
هیچ علتی واسه دوست نداشتنش نداری.
دوستش ندارم؟
واسه همه روشنه. مخصوصاً خودش.
مگه چیکارت کرده؟ چی؟
چرا اینقدر ازش متنفری؟ مگه چیکارت کرده؟
هیچی.
دکتر "باو" این بالا چیکار میکرد؟
اون چی...
درسته، آقا بزرگ داره میمیره.
باور نمیکنم.
ــ دکتر "باو" به آقا بزرگ دروغ نمیگه. ــ نمیگه، مگی؟
اوه...
بیچاره آقا بزرگ.
من دوسش دارم. من خالصانه اون پیر مردو دوست دارم.
واقعا، تو میدونی.
اوه، وقتی بفهمه...
من نمیخوام کسی باشم که اینو بهش میگه.
پس واسه همینه که الان میخوای بری.
آره، واسه همینه که الان میخوام برم.
تو باید این کارو واسم بکنی مگی. لطفا.
و میدون رو بسپرم به گوپر و اون زنش؟ نه آقا.
بیا واقعیتها رو ببینیم عزیزم.
ــ تو دائم الخمری، و این خرج داره. ــ من پول اونو نمیخوام.
حاضری آبجو ۱۰ سِنتی بخوری؟
چون این چیزیه که گوپر صدقه ات میکنه وقتی از همه چی محرومت کرد.
اونا نقشه دارن عزیزم.
اوه، باید شنیده باشی شون که چطور رو آقا بزرگ پیادش میکنن. بسرعت
خانم بزرگ الانش هم طرف اوناست.
تو عرق خوری، منم بدون بچه.
باید اون نقشه رو خراب کنیم. باید.
من تمام عمرم به حد منزجر کننده ای فقیر بودم.
این حقیقته بریک.
بودی، مگی؟
نمیدونی چه حسیه که مجبور باشی
کاسه لیسی کسایی رو بکنی که تحملشون رو نداری فقط چون پول دارن.
نمیدونی چه حسی داره
نداشتن لباس.
اون لباسی که توش با تو ازدواج کردم
یه لباس دست دوم بود از طرف یه دختر عموی پولدار از خود راضی که ازش متنفر بودم.
میتونی جوون باشی بدون پول.
ولی نمیتونی پیر باشی بدون اون.
کجا مأیوس ات کردم؟
کجا اشتباهمو مرتکب شدم؟
آخرین مشروبتو تا اتمام جشن بخور.
لطفا، عزیزم.
فکر میکنم اشتباه من این بود که سعی کردم راجع به "اسکیپر" بهت بگم.
ــ اونجا بود که من اشتباه مهلکمو مرتکب شدم. ــ مگی.
ــ هرگز نباید اعتراف میکردم... ــ راجع به اسکیپر خفه شو.
جدی میگم. باید راجع به اسکیپر خفه شی!
ساکت بودن دردی رو دوا نمیکنه.
نه راجع به اسکیپر و ما.
مثل اینه که تو آتیش در خونه رو قفل کنی به امید اینکه فراموش کنی خونه داره میسوزه.
هی، ملت!
ولی نگاه نکردن به آتیش خاموشش نمیکنه.
ایندفعه میخوام حرفمو تموم کنم. اون شب تو اتاق هتل...
ــ اسکیپر و من... ــ نمیخوام راجع بهش بشنوم.
چرا فقط یکبار با حقیقت رو به رو نمیشی؟
راجع به اسکیپر، من، خودت؟
ــ هی، همگی! ــ بریک، عزیزم.
میخوایین اون جشن رو بیارید این بالا یا نه؟
با همه خرط و پرت ها پسرم.
این فایده نداره. میخوام اینو بگم،
و اهمیتی نمیدم اگه جلوی اونا باشه.
مگی.
میخواهی با این چوب زیر بغل بزنمت؟
هنوزم داری منو به خاطر مرگ اسکیپر سرزنش میکنی؟
میدونی میتونم با این چوب زیر بغل بکشمت؟
خدایا، مرد، فکر میکنی اهمیتی میدم؟
من و اسکیپر دوست بودیم. چرا ولش نمیکنی؟
ــ باید گفته بشه. ــ من نمیخوام بشنوم.
باید گفته بشه و تو هیچوقت نذاشتی بگم. من دوستت دارم.
و این ارزش جنگیدن رو داره. نه اسکیپر.
ــ اسکیپر آدم خوبی نبود. ــ مگی.
شاید منم خوب نیستم. هیچکس خوب نیست.
ولی بریک، اسکیپر مرده!
ــ و من زنده ام! ــ مگی.
مگی گربه زندس! من زنده ام!
ــ چرا از واقعیت میترسی؟ ــ واقعیت؟
دختر کوچولو، یه نفر باید بهت یاد بده
که قبل از باز کردنِ در، در بزنی.
و الا مردم ممکنه فکر کنن تربیت درستی نداری.
عمو بریک رو زمین چیکار میکنه؟
سعی کردم عمه مگیتو بکشم.
ولی نتونستم.
و افتادم. دختر کوچولو، میتونی چوب زیر بغلمو بدی، لطفاً؟
چرا از روی مانع پریدی؟
چون قبلاً این کارو میکردم، و آدما دوست دارن کارایی رو که قبلاً میکردن بکنن،
بعد از اینکه دیگه قادر نباشن.
درسته. اینم جواب تو.
حالا بزن بچاک دختر کوچوکو.
بس کن هیولای کوچیک بی گردن!
تو فقط حسودی چونکه نمیتونی بچه دار شی!
میبینی؟
می و گوپر کِیف میکنن که ما بچه نداریم،
حتی جلوی هیولا کوچولوهای بی گردنشون شون.
بریک...
من تو ممفیس رفتم پیش یه دکتر. یه متخصص زنان و زایمان.
اون میگه هیچ دلیلی نداره که ما نتونیم بچه دار شیم
هروقت بخواییم.
بریک؟
ــ گوش میدی؟ ــ آره مگی، میشنوم.
اما چطور میتونی حتی تصور کنی که بچه دار شی
با مردی که نمیتونه تحملت کنه؟
این، پسر،
مشکلیه که من باید حلش کنم.
اینم از جشن، بفرما!
اینم از جشن تولد!
عالیه.
باید صورت واعظو میدیدی وقتی بهش گفتم
براش یه پنجره ویترای یادبود گرفتم.
اون دوست داره گریه کنه.
کی اون پنجره رو بهت داد، دیکن؟
بیوۀ "کلاید فلچر"، یه زن بزرگ بخشنده و با شخصیت.
یه نفر باید واسه کلیسامون یه سیستم تهویه بگیره.
حتماً "باب". منم دقیقاً همین فکرو دارم.
بذار ببینم، اونا واکسن تیفوئید، کزاز،
دیفتری، هپاتیت و فلج اطفال رو زدن.
ــ اوه، گوپر. ــ ها؟
گوپر، عزیزم، بچه ها چه واکسنهایی زدن؟
فکر کنم همه چی غیر از مرغ دزدی.
خیلی بامزه.
میدونی، اون بیرون گرم میشه ها.
خب، بریک؟
تبریک آقا بزرگ، بخاطر تولدتون.
ــ مزخرفه. ــ میدونی
خانواده "گاس هانا" برای یادبودش چی دادن؟
یه خونه سنگی برای کلیسا با یه زمین بسکتبال...
ــ دیکن! ــ ها؟
این حرفا راجع به پنجره ویترای یادبود چیه؟
فکر میکنی کسی اینجا توجهی میکنه؟ آره؟
یه موزیک دلپذیر چطوره واسه شروع جشن؟
اون لعنتی رو خاموش کن!
بریکِ من کجاست؟
ــ پسر محبوب من کجاس؟ ــ ببخشید، دوباره روشنش کن.
پات چطوره عزیزم؟
دستای تو واسه چیزهای بهتری ساخته شده اون مشروبو بذار زمین.
ــ بریک پیرو نگاش کن. داره میذارتش زمین. ــ خاموشش کن!
یه بوسه تولد چطوره عزیزم؟
هی بچه ها، میدونید اولین باری که آقا بزرگ منو بوسید، من غش کردم.
حقیقت داره. اینطور نیست عزیزم؟
میدونین چجوری بهم پیشنهاد ازدواج داد؟ من گوپرو چهار ماهه حامله بودم،
و آقا بزرگ گفت "این بچه ی منه، نه؟"
یه جورایی بامزه بود. من هیچوقت دوست پسر نداشتم
تا اینکه باباتونو ملاقات کردم اون گفت "من اون بچه رو میخوام. بهش احتیاج دارم".
"اون اسم کسی غیر از منو نمیگیره بیا کشیشو خبر کنیم"
"ازدواج برای همینه. خانواده".
بچه ها برای آقا بزرگ خیلی مهم بودن، حتی اون موقع.
آیدا، میشه این قارقارو تمومش کنی؟
اوه، این طرز حرف زدن اونه. منظوری نداره.
من تنها معشوق اونم، اینطور نیست عسلم؟
آیدا، ساکت میشی؟
بچه ها، بیایین.
اینم تولد آقا بزرگ!
ــ آیدا، چه مرگته؟ ــ اوه، اون فقط خیلی خوشحاله آقا بزرگ.
من خیلی خوشحالم. باید گریه ای، کاری بکنم.
اوه، بریک، آقا بزرگ صد در صد سالمه.
اوه، بریک، عزیزم، نمیخوای هدیه تولد آقا بزرگو بدی؟
آقا بزرگ.
باید کادوت رو باز کنی.
خودت بازش کن. من میخوام با بریک حرف بزنم.
هی بریک، بیا اینجا.
هی بریک، آقا بزرگ صدات میکنه.
خانم بزرگ، اونا رو ببر بیرون.
ــ یه شنل کشمیره. ــ بنظر متعجب میای مگی.
ــ من تا حالا شنل کشمیر ندیده بودم. ــ خنده داره.
کجاش خنده داره؟
ــ تنها چیزی که خانواده من داشتن یه خانواده بود. ــ ها!
ساکت!
ــ تو خودت شنبه ی گذشته خریدیش. ــ گفتم ساکت!
میدونم، چونکه دختر فروشنده ای که اینو بهت فروخت به من سرویس داد
و در باره اش بهم گفت.
ــ خواهر خانم... ــ ساکت!
لک لک و عزراییل، پا به پای هم میدوند... (کنایه از دهنده و گیرندۀ زندگی)
ــ دیکن! ــ ها؟
امیدوارم نمیپرم وسط حرفتون راجع به
پنجره ویترای یادبود، نه دیکن؟
ــ اصلاً ــ آره، بگو دیکن.
به هر حال، از این همه خیرات چی نصیبت میشه؟
من عاشق انسانیت هستم. این پاداش منه.
و اگه انسانیت به عشقت جواب بده، تو ممکنه انتخاب بشی
بعنوان عضو انجمن شهر یا شهرداری چیزی، اِه، دیکن؟
حالا به دیکن گیر نده.
ــ باشه، فقط میخواستم... ــ شب بخیر، دیکن.
دقیقاً چیزی که من میخواستم بگم.
بهتره قبل از اینکه بارون شروع بشه برم.
شب بخیر همگی. خدا تک تک کسایی که اینجان حفظ کنه.
بریک.
بریک، میگن که دیشب تو عالم ورزش یه حالی به خودت دادی.
ــ بله قربان. سعی کردم. ــ ساعت ۳ صبح؟
تو زمین ورزش دبیرستان چیکار میکردی؟
ساعت ۳ صبح؟
از روی مانع میپریدم. میدوییدم و از روی مانع میپریدم.
دیگه واسم زیادی بلند شدن.
چونکه مست بودی.
تو هشیاری سعی نمیکردم حتی از کوتاهاشون بپرم.
آقا بزرگ، وقتشه که شمع های تولدت رو فوت کنی.
به سلامتی آقا بزرگ "پالیت" تو ۶۵ امین تولدش.
به سلامتی بزرگترین زارع پنبه...
گفتم که تمومش کنید، ول کنین این مزخرفاتو.
اجازه نمیدم اینطور صحبت کنی، حتی تو جشن تولدت.
من روز تولدم هرجور دلم بخواد حرف میزنم، یا هر روز ضایع دیگه سال.
اگه کسی اینجا خوشش نمیاد، میدونه چیکار میتونه بکنه.
ــ میدونم که منظورت این نیست. ــ تو هیچی نمیدونی. هیچوقت نمیدونستی.
ــ جدی نمیگی. ــ اوه آره، جدی میگم.
من اینجا با یه عالم مزخرفات سر کردم چون فکر میکردم دارم میمیرم.
اونوقت بود که تو شروع کردی به بدست گرفتن کنترل.
با صدای بلندت و بدن پیرت فضولی کردن اینجا و اونجا و هر جا.
سلانه سلانه راه رفتن و سر و صدای بلند، مثل یه رئیس.
من تنها رئیس این دور و ور هستم.
من اینجا رو بدون کمک تو ساختم.
و تا روزی که بمیرم اینجا رو اداره خواهم کرد.
واضحه برات، آیدا؟ کاملاً روشنه واست؟
قرار نیست بمیرم.
هیچیم نیست جز یه التهاب روده!
ملتهب شده، به عقیده من، توسط دروغ ها و دروغ گو ها
که این اطراف باید باهاشون سر میکردم.
و تمام دورویی که تو این ۴۰ سالی که باهات بودم باید باهاش زندگی میکردم.
حالا شمع هارو فوت کن.
یالا، شمع های روی اون کیک مزخرف رو فوت کن.
اوه، آقا بزرگ،
تو همه ی این سال ها، باورت نشد که من دوست دارم.
اما داشتم.
خیلی زیاد.
عاشقت بودم.
حتی عاشق تنفر و سر سختی ات بودم.
ــ آقا بزرگ باید برنامه ریزی کنه ــ اگه بمیره قبل از...
ببخشید.
بریک.
هی، پسرم!
داشتم بریک رو صدا میکردم.
داشتم میاوردمش پیش شما آقا بزرگ.
ــ چرا اینکارو میکنی؟ ــ چیکار؟
بوسه اش رو پاک میکنی
کردم؟
زن تو هیکل بهتری از زن گوپر داره.
این تنها فرقیه که متوجهش شدی آقا بزرگ؟
فرق هیکل
خیلی مهمه پسر.
ــ اما یه جورایی، خیلی شبیه هستن. ــ چجوری؟
بنظر آروم نمیان. چی میگی؟
مثل دو تا گربه هستن.
اونا وسط یه اراضی بزرگ نشستن، میدونی، بیشتر از ۱۱۰۰۰ هکتار.
این یه عالم زمینه.
و هر دو شون دارن رقابت میکنن،
هر کدوم مصممه که، اگه بذاری یه تیکه بزرگتر تیغ بزنه.
آره. خب، منم یه سورپریز واسه اون جیگرا دارم.
من به این زودیا ول کن نیستم، اگه این چیزیه که منتظرش هستن.
درسته آقا بزرگ، تو فقط محکم سر جات بشین
و بذار اونا چشم های همو در بیارن.
شک نکن.
این زن ِ گوپر خوب میزاد. باید قبول کرد یه زن باروَره.
همین حالا ۵ سر و بازم تو راهه.
آره، شماره ۶ داره میاد.
شیش - هیچ. احتمالاً دفعه بعد چند قلو میزاد.
اونجا گیر کردی؟
ــ پاپا، فقط داشتم رد میشدم. ــ داشتی دزدکی جاسوسی میکردی.
باید همه ی درا رو قفل کنم تا بتونم یه مکالمۀ خصوصی داشته باشم؟
آقا بزرگ، چرا میخوای کسایی که دوست دارن رو آزار بدی؟
مزخرفه!
میخوام تو و گوپر رو از اون اتاق بیرون کنم.
به تو ربطی نداره که اونجا بین بریک و مگی چی میگذره.
از جاسوسی متنفرم. حالمو بهم میزنه!
ــ گوش میکردن، نه؟ ــ آره، گوش میکردن.
الان میدوئن هرچی شنیدن به خانم بزرگ میکن.
میگن مگی روی تخت میخوابه و تو روی کاناپه.
درسته یا نه؟
اگه از مگی خوشت نمیاد، از شرش خلاص شو.
ــ چیکار داری میکنی؟ ــ گیلاسمو پر میکنم.
ــ میدونی یه مشکل جدی الکل داری؟ ــ بله قربان، میدونم.
واسه همین کارتو ول کردی؟ گزارشگر ورزشی، بخاطر الکل؟
حدس میزنم. بله قربان، همینه.
حدس نزن پسرم.
موضوع مهمتر از اینه.
پس ول کردی؟
ــ یه جور سرخوردگی بود؟ ــ نمیدونم. شما میدونین؟
من دارم از تو میپرسم. اگه خودت نمیدونی، من چجوری باید بدونم؟
پسرم، فکر میکنی یه گیلاس از اون ویسکی آسیبی به التهابم بزنه؟
نه قربان.
ممکنه براش خوب هم باشه.
ــ آسمون دوباره صافه پسر. صاف. ــ اینجوری باید حس کرد.
میتونم نفس بکشم.
تمام زندگیم، مثل یه مشت گره کرده بودم،
در حال کوبیدن و لِه کردن و پیش بردن.
اما حالا میخوام دیگه سخت نگیرمش.
ــ میدونی به چی فکر میکنم؟ ــ به چی قربان؟
خوش گذرونی.
یه چیزی بهت بگم پسر. من ۶۵ سالمه و هنوزم به زن ها یه حسی دارم.
ــ واقعاً قابل توجهه آقا بزرگ. ــ قابل توجهه؟
قابل تحسین.
نه تنها قابل توجهه و قابل تحسینه، راست راستی رضایت بخشه.
ــ میخوام واسه خودم اوقات خوشی داشته باشم. ــ اوقات خوش، ها؟
میخوام واسه خودم یه خانمِ یک پیدا کنم،
و میخوام تو پالتو پوست غرقش کنم و با الماس خفه اش کنم.
میخوام شاد باشم.
چرا اینقدر بی قراری؟ کک تو تومبونت افتاده!؟
ــ بله قربان. ــ چرا؟
ــ یه چیزی هنوز اتفاق نیفتاده. ــ چیه اون؟
ــ یه کلیک تو سرم. ــ گفتی "کلیک"؟
بله قربان. یه کلیک تو سرم که منو آروم کنه.
پسر، بعضی وقتها نگرانم میکنی.
مثل یه سوئیچ که تو مغزم کلیک میکنه.
چراغ داغو خاموش و چراغ خنکو روشن میکنه، و یهو، آرامش میاد.
تو واقعا الکلی هستی.
حقیقت داره.
بله قربان، من الکلیم. پس اگه اجازه بدین...
ــ نه، اجازه نمیدم! ــ من منتظر اون کلیک هستم!
و گیرش نمیارم مگه تنهای تنها باشم
با کسی حرف نزنم و سکوت مطلق برقرار باشه!
بزودی توی قبر یه عالم از این سکوت خواهی داشت.
اما الان میشینیم و صحبت میکنیم.
این صحبت هم مثل بقیه اس. به هیچ جا نمیرسه و دردناکه!
خب، بذار دردناک باشه.
اگه مجبور باشم میتونم بخزم یا یه پایی لِی لِی کنم.
اگه مراقب نباشی، از این خانواده بیرون میخزی،
و مشروبتو تو پس کوچه ها به چنگ بیاری.
آره، اون هم خواهد شد.
نه، نمیشه.
حال که من راست و ریس شدم، تورم راست و ریس میکنم.
بشین!
بی فایده س. حرفامون یه چرخه باطله. ما چیزی برای گفتن به همدیگه نداریم!
ــ کجا داری میری؟ ــ میرم یه بطری دیگه بیارم.
نه، نمیری، سگ تولۀ مست.
برا چی اینطور داد میزنین؟ من تحملشو ندارم!
برو بیرون! تنهامون بذار!
چرا مشروب میخوری؟ برو گمشو.
بهتره بدونی چرا مشروب میخوری، یا اینکه ترکش کنی.
ــ چوب زیر بغلمو بده. ــ چرا مشروب میخوری؟
ببین، رو اون پام فشار آوردم و دارم درد میکشم.
بهتر!
لااقل اونقدر کِرخت مشروب نیستی
که دردو حس نکنی.
ــخب، چرا مشروب میخوری؟ ــ چوب زیر بغلمو بده.
اول بهم بگو.
نه، اول یه مشروب بهم بده بعد بهت میگم.
اول بهم بگو.
ــ اول تو باید بهم بگی! ــ باشه! انزجار!
ــ انزجار از چی؟ ــ عجب چونه ای میزنی.
ــ پسر، واقعاً اینقدر دلت مشروب میخواد؟ ــ بله قربان، واقعاً اینقدر دلم مشروب میخواد.
حالا بهم بگو از چی منزجری؟
کذب. میدونین چیه؟ دروغگویی و دروغگو ها
که بهت دروغ میگه؟ مگی؟
زنت داره بهت دروغ میگه؟
نه. نه یه دروغ، نه یه نفر، کُل قضیه.
ــ چته؟ سرت درد میکنه؟ ــ نه، فقط دارم سعی میکنم...
داری سعی میکنی تمرکز کنی، ولی نمیتونی.
چون مغزت تو الکل غوطه وره. مغزِ آب کشیده!
کذب!
تو چی از کذب میدونی؟ من میتونم یه کتاب راجع بهش بنویسم.
ــ خواهرته از ممفیس زنگ زده. ــ بره به جهنم!
گوپر، از اونجا برو بیرون.
برو. درم پشت سرت ببند.
کذب!
نگاه کن به همه دروغهایی که من باید باهاشون سر کنم. تظاهر، ریا کاری.
تظاهر به اینکه خانم بزرگ برام عزیزه.
چهل ساله که از تحمل اون زن عاجزم.
کلیسا. حوصله ام رو سر میبره. اما میرم.
و همه اون محافل فریبنده، و کلوپ های اجتماعی،
با خدمه پولکی
که منو تو لیستِ احمق های درجه یکشون داشتن.
پسر، من با کذب زندگی کردم. تو چرا نمیتونی؟
باید باهاش سرکنی. چیزی غیر از این نیست که باهاش رندگی کنی.
هست؟
اوه، بله قربان. با "این" میتونی.
این زندگی نیست.
ــ این طفره رفتن از زندگیه. ــ من میخوام ازش طفره برم.
ــخوب پسرم، پس چرا خودتو نمیکشی؟ ــ چون دوست دارم عرق بخورم.
ــ دیگه نمیتونم باهات حرف بزنم. ــ متأسفم.
تو انتظار داری که من ۱۲۰۰۰ هکتار زمین غنی
اینطرفِ "درۀ نیل" رو به یه احمق بطری بدست بسپرم؟
نه قربان.
من دوستت دارم پسرم، ولی چرا باید هزینه این
رفتار بی ارزش، پوسیده و فاسد رو بپردازم؟
بدینش به گوپر و می.
من تحمل گوپر و می و اون ۵ تا میمون جیغو رو ندارم.
خب، مجبور نیستم به هیچکدومتون بدمش.
تا امروز وصیت نام ای ننوشتم. حالا دیگه مجبور نیستم. فشاری نیست.
حالا میتونم صبر کنم و ببینم آیا میتونی خودتو جمع و جور کتی یا نه.
درسته.
ــ شوخی نمیکنم. ــ نه قربان. میدونم شوخی نمیکنید.
ــ منظورت اینه که اهمیتی نمیدی؟ ــ نه قربان، اهمیتی نمیدم.
میشه به "لِیسی" بگین منو تا ایستگاه برسونه؟
ــ یه دقیقه صبر کن. ــ وگر نه خودم رانندگی میکنم.
من امشب میرم خونه. همین الان!
ــ این خونه توئه. ــ این؟ از کی تا حالا؟
بیا اینجوری ولش نکنیم.
مثل همه صحبت هایی که تا حالا داشتیم.
بنظر میاد ما همیشه حرفو میپیچونیم.
و مسائل رو ناگفته میذاریم.
ــ ولی حالا باید رُک حرف بزنیم. ــ نه قربان، واسه حرف زدن خیلی دیره.
چرا؟ از چی بیزاری؟
چون دیگه نمیتونی فوتبال بازی کنی؟ اینه؟
چون شغلت رو از دست دادی، گزارشگری ورزشی؟
من برش میگردونم برات.
چی؟ بشینم تو یه اتاق شیشه ای بازی رو که نمیتونم بکنم تماشا کنم؟
شرح دادن چیزی که نمیتونم انجامش بدم در حالیکه بازیکن های دیگه میتونن؟
نوشابه ام رو با بوربون (ویسکی) پُر کنم تا بتونم تحملش کنم؟
این چیزیه که میخواهین برام برگردونین؟
فکر میکنم تو داری بازی رو واگذار میکنی.
شما مشروب خورای زیادی رو میشناسین؟
تعداد زیادی از اون گونه رو.
هیچکدومشون تونستن بگن چرا مشروب میخورن؟
تو داری بازی رو واگذار میکنی.
تو داری بازی رو واگذار میکنی به چیزایی مثل انزجار و تزویر.
اگه مجبوری این لحن رو راجع به چیزی بکار ببری،
این مزخرفاتی با درجه بالاست و من خریدارش نیستم!
اوه، تو از وقتی که دوستت اسکیپر مُرد، شروع کردی به مشروب خوری.
درسته، اینطور نیست؟
پیشنهاد تو چیه؟
ــ هیچی. ولی... ــ ولی چی؟
یالا، بگو چی تو فکرته. بگو!
ــ چرا اینقدر هیجان زده ای؟ ــ یالا، بگو!
برا چی اینطور داد میزنی؟
من و اسکیپر دوست بودیم. میتونی اینو بفهمی؟
گوپر و می گفتن که اسکیپر...
اسکیپر تنها چیزیه که برام مونده که بهش باور داشته باشم!
و تو داری به لجنش میکشی!
یه دقیقه وایستا ببینم!
تو داری شرم آور و کثیفش میکنی، تو...
دستتو بده من.
کمکتو نمیخوام. لعنت به همه دروغ ها و دروغگو ها.
تا حالا احترام کسی رو داشتی؟ حتی یه نفر، تو تمام زندگیت؟
تا حالا به چیزی یا کسی باور داشتی؟
نه قربان. فکر نکنم.
هیچ چیز و هیچ کس بجز خودت.
تو و اسکیپر با هم فوتبال بازی میکردید.
چندتایی هم امتیاز گرفتین این اونو خدا میکنه؟
میتونستم بهش تکیه کنم.
ــ تو زمین فوتبال؟ ــ همیشه و همه جا.
میتونستم بهش تکیه کنم.
ــ مطمئنی؟ ــ بله قربان. مطمئنم.
مزخرفه!
چرا این مردِ بزرگ و قویِ تو فرو ریخت؟
چرا اسکیپر متلاشی شد؟
باشه.
خودتون خواستین، حالا اون صحبت رو خواهیم داشت.
اون صحبتِ رُک و راست.
ــ دیگه واسه متوقف کردنش خیلی دیره ــ میتونی بدون مشروب بگیش؟
ولی هنوز اون کلیک رو نشنیدم. اون کلیک مکانیکی.
به تکیه گاه های زیادی احتیاج داری. مگه نه؟ کلیک؟ ویسکی؟
دیگه چی؟ اسکیپر؟
ــ اون برات یه تکیه گاه بود. مگه نه؟ ــ بله قربان.
اون برام کسی بود که بهش تکیه کنم، تو مدرسه و بیرون.
مگی چطور این دوستی بزرگ و واقعی رو میدید؟
از خودش بپرسین.
ــ دارم از تو میپرسم. ــ نه.
میخوایین بدونین اسکیپر چطور از هم پاشید؟ از مگی گربه بپرسین.
مگی چیکار کرد؟
تا پنجره ی طبقه ۱۱ ام اون هتل تو شیکاگو دنباش کرد؟
اون دختر فسقلی به تنهایی قهرمان گنده تو رو هُل داد بیرون؟
چرا؟
بین اسکیپر و مگی چی میگذشت؟
از خودش بپرسین.
ــ مگی، بیا اینجا. ــ از من کمکی بر میاد آقا بزرگ؟
تریکسی آماده ست که واسه تون پیانو بزنه آقا بزرگ.
شروع کن تریکسی. بزن.
بین تو و اسکیپر چی میگذشت؟
خب، میدونین آقا بزرگ...
خب؟
اوه، یالا مگی.
میخواستی این بالا حقایقو بگی. شروع کن.
یالا، آقا بزرگ میخواد بدونه. بفرما، بهش بگو.
اسکیپر از من خوشش نمیومد.
چرا مگی؟ چرا اسکیپر از تو خوشش نمیومد؟
میدونی که اون مخالف ازدواج ما بود.
چرا، مگی؟
ــ چون معنیش آزادی کمتر برا تو بود. ــ آزادی برای چه کاری مگی؟
آزادیه سفر از این شهر به اون شهر.
هواپیما، قطار، سفر مداوم.
ــ تمرین فوتبال، داستان های شنیع. ــ کسی مجبورت نکرده بود همراه ما بیای.
انتظار نداشتم ماه عسلمو تو رختکن با پسرا بگذرونم.
کِی تا حالا بوی یه مرد احساسات ظریف تو رو آزار داده؟
فوتبال. عزیزم.
ایده فوتبال بوگند میداد.
بخصوص تصور یه تیم حرفه ای.
چرا؟ تیم خودشو نمیخواست؟
میتونست جای خودشو تو هر تیم حرفه ای تو کشور داشته باشه.
تو تیمت رو بر اساس اسکیپر سازمان دادی.
تو یه دروغگویی!
اساسی که اون به اندازه کافی خوب نبود که خودش بتنهایی انجام بده.
فوتبال حرفه ای، مگی، یه کسب و کاره.
نه یه کلوپ اجتماعی، یه کسب و کار.
اوه، منظورت کسب و کار پول درآوردنه؟
آره، پول! چیزی که رویاهات ازش ساخته شدن.
چطور، تیم "دیکسی استارز" حتی یه قرون هم در نیاوردن.
از روز اول تا آخرش.
بخاطر پول نبود، بخاطر تشویق تماشاگرها بود.
اون کُشته مُردش بود.
اوه، تشویق ها برا من هیچ معنی نداشت.
ولی برای تو داشتن. اینطور نیست؟
چونکه تو رو از دور خارج میکردن و تو از این متنفر بودی، از دور خارج بودن.
اونها نبودن که منو از دور خارج میکردن عزیزم. تو بودی، مردی که میپرستیدمش.
واسه اینه که از اسکیپر متنفر بودم.
اونقدر ازش متنفر بودی که، مستش کردی و باهاش خوابیدی.
خب، حقیقت داره؟
اوه، آقا بزرگ،
واقعاً فکر نمی کنین که من یه قهرمان فوتبال رو اغفال کردم؟
ــ اسکیپر مست بود. ــ همونطور که تو بیشتر وقتا هستی.
و بنظر نمیاد با تو خیلی هم تونسته باشم.
داری میگی که...
داری سعی میکنی بگی که هیچ اتفاقی بین تو و اسکیپر نیفتاد؟
ــ خودت میدونی چه اتفاقی افتاد. ــ من نمیدونم چه اتفاقی افتاد!
نمیدونم مگی. من اونجا نبودم.
من اون یکشنبه نتونستم بازی کنم. من تو شیکاگو نبودم.
ــ من تو بیمارستان بودم. ــ ولی اسکیپر بازی کرد.
اوه، خوب بازی کرد.
اولین بازیه حرفه ایش بدون بریک.
به آقا بزرگ بگو چی شد. یالا، بهش بگو.
تو یه گزارشگر ورزشی هستی.
بهمون یه گزارش زنده از شکست تمام-آمریکایی بده.
به آقا بزرگ بگو اسکیپر چند دفعه توپو از دست داد،
و سکندری خورد و افتاد.
تو حمله، بی مصرف بود. تو دفاع، یه بزدل.
و همه چی تموم شد.
شیکاگو : ۴۷ ، دیکسی استارز : صفر
ــ بد شانسی. یه روز بد. ــ نه.
نه عزیزم.
بدون تو، اسکیپر هیچی نبود.
در ظاهر بزرگ، سر سخت، مطمئن.
در باطن، پهلوون پنبه.
بازی رو تو تلویزیون دیدی. دیدی چه اتفاقی افتاد.
اما ندیدم تو اتاق هتل اسکیپر چه اتفاقی افتاد.
اون قسمت کوچولو تو تلویزیون نبود.
یالا، به آقا بزرگ بگو چرا توی اتاق اسکیپر بودی
مریض بود. مریض مشروب.
نمیخواست بیاد بیرون. اثاثیه رو هم خُرد کرده بود.
مدیر هتل گفت قبل از اینکه پلیسو خبر کنه جلوشو بگیرم.
پس رفتم دم در اتاقش.
در زدم و التماس کردم که بذاره برم تو.
نیمه دیوانه بود.
یه دقیقه خشن و فریاد زنان، یه دقیقه دیگه ضعیف و گریان.
و دائماً خشک زده از ترس راجع به تو.
پس من بهش گفتم، شاید وقتشه که فوتبالو ول کنه،
شاید میبایست یه کاری پیدا کنه و منو بریک رو به حال خودمون بذاره.
فکر کردم میخواد منو بزنه.
به طرفم اومد
با یه لبخند عجیب رو صورتش.
و بعد عجیب ترین کارو کرد. منو بوسید.
این اولین باری بود که منو لمس میکرد.
اون موقع بود که فهمیدم چیکار میخوام بکنم.
از شر اسکیپر خلاص شم.
به بریک نشون بدم که دوستی عمیقشون یه دروغ بزرگه.
به بریک ثابتش کنم با نشون دادن اینکه
اسکیپر با زنِ بهترین دوستش میخوابه.
هیچ ترغیبی هم احتیاج نداشت. مشتاق هم بود.
حتی بنظر میرسید که همین نیت رو هم داشت.
ــ تو فقط میخوایی ماست مالیش کنی. ــ نه نمیخوام.
داشتم سعی میکردم شوهرم رو پس بگیرم.
مهم نبود چجوری. هر کاری میکردم. حتی اون کارو.
ولی لحظه ی آخر هول ورم داشت.
تصور از دست دادن تو، بجای بدست آوردنت،
تصور اینکه تو، عوض اسکیپر از من متنفر بشی.
بنابرین فرار کردم.
هیچ اتفاقی نیفتاد!
صد دفعه سعی کردم بهش بگم ولی اجازه نمیده.
ــ هیچ اتفاقی نیفتاد! ــ الحمد لله، مگی مقدس!
میخواستم از شر اسکیپر خلاص شم.
اما نه در ازای از دست دادن تو.
اون منو به خاطر مرگ اسکیپر سرزنش میکنه.
شاید از شر اسکیپر خلاص شدم.
اگرچه، اون برنده شد.
اصلاًاز شرش خلاص نشدم.
جوک افتضاحی نیست عزیزم؟
درهر صورت، تو رو از دست دادم.
ــ دوباره باهاش حرف نزدی قبل از اینکه... ــ نه.
ــ ولی بریک حرف زد. ــ از کجا میدونی؟
ــ اسکیپر بهم گفت. ــ کِی؟
وقتی بدن لِه و لَورده اش رو تو آمبولانس گذاشتن.
من باهاش رفتم بیمارستان.
تمام مدت داشت میگفت "چرا بریک گوشی رو رو من قطع کرد؟"
چرا بریک؟
بریک، کجا داری میری؟
خونه.
نمیتونی رانندگی کنی. تو مستی.
هنوز نه آقا بزرگ. هنوز نه. حالا اون بطری رو بدش من.
داری از چی فرار میکنی؟
چرا وقتی اسکیپر زنگ زد گوشی رو روش قطع کردی؟
جوابمو بده.
اون چی گفت؟ راجع به خودش و مگی بود؟
ــ گفت با هم عشقبازی کردن. ــ و تو باور کردی؟
بله.
پس چرا ننداختیش بیرون؟
یه چیزی این وسط درست نیست. خب، چرا اسکیپر خودشو کشت؟
چون یه نفر اونو ناامیدش کرد.
من کردم.
اون شب وقتی زنگ زد،
من نتونستم سر در بیارم...
اما یه چیز مسلّم بود.
اسکیپر ترسیده بود.
ترسیده بود.
راجع به اتفاقات اون روز توی زمین فوتبال، که من سرزنشش کردم،
ترسیده بود که من ولش کنم.
اسکیپر ترسیده، نمیتونستم باور کنم.
یعنی، از توش، در عمق، ترسیده بود.
و مثل یه چوب پوسیده شکست.
شروع کرد به گریه...
"بهت احتیاج دارم".
هی مِن و مِن میکرد "کمکم کن".
من کمکش کنم؟
چطور یه غریق به یه غریق دیگه کمک کنه؟
پس گوشی رو گذاشتی.
و بعد اون تلفن
دوباره زنگ زد.
و زنگ زد و زنگ زد و زنگش قطع نشد.
و من روی تخت بیمارستان دراز کشیدم.
نمیتونستم تکون بخورم یا از اون صدا فرار کنم،
و هنوز تلفن زنگ میزد، بلند تر و بلند تر.
و صداش مثل اسکیپر بود که برای کمک فریاد میزد.
و من نتونستم گوشی رو بر دارم.
پس اون موقع بود که خودشو کشت؟
آره.
چون من ناامیدش کردم.
پس اون انزجار از تزویر در واقع انزجار از خودته.
و وقتی اون کلیک رو تو سرم میشنوم،
دیگه صدای زنگ اون تلفونو نمیشنوم.
و میتونم فکر کردنو متوقف کنم. شرمنده ام آقا بزرگ!
برای همینه که مست میکنم. وقتی مستم، میتونم خودمو تحمل کنم.
ولی همیشه اول صبح اونجاست، نه؟ "حقیقت"
و الان هم همینجاست.
تو فقط برای خودت متأسفی. همش همینه، ترحم به خود!
تو اسکیپرو نکشتی. اون خودکشی کرد.
تو و اسکیپر و امثالتون، توی یه دنیای بچگانه زندگی میکنید،
بازی، امتیاز، بدون نگرانی، بدون مسئولیت.
زندگی بازی لعنتیه فوتبال نیست. زندگی فقط یه سری نقاط اوج نیست.
تو یه بچه ۳۰ ساله ای. بزودی میشی یه بچه ۵۰ ساله
که وانمود میکنه صدای تشویق ها رو میشنوه در حالی که همچین خبری نیست.
رویا پردازی و دور ریختن زندگیت با مشروب خوری.
قهرمانان در دنیای واقعی روزی ۲۴ ساعت زندگی میکنن،
نه ۲ ساعت تو یه مسابقه.
کذب! تو...
تو با کذب زندگی نخواهی کرد، مگر اینکه خِبره این کار باشی.
واقعیت درد و عرق ریختنه،
پرداخت صورتحساب و عشقبازی با زنی که دیگه دوستش نداری.
حقیقت عبارته از رویا هایی که به واقعیت نمی پیوندن،
و کسی اسمت رو تو روزنامه نمینویسه تا وقتی که بمیری.
بیا، بگیر.
حقیقت اینه که تو هیچوقت بزرگ نشدی.
ــ آدم بزرگا گوشیو رو دوستاشون قطع نمیکنن. ــ از ماشین دور شو.
گوشیو رو زنشون قطع نمیکنن.
ــ گوشیو رو زندگی قطع نمیکنن. ــ میشه لطفاً ول کنش بشین؟
این واقعیته و تو نمیتونی باهاش رو در رو بشی.
ــ شما میتونین؟ ــ امتحانم کن.
البته، واقعیتِ یه نفر دیگه.
ــ مزخرفه. داری دوباره فرار میکنی. ــ آره، دارم فرار میکنم.
فرار از دروغ ها. دروغ هایی مثل تبریک تولد
و کلی سالگرد های شاد که نخواهند آمد و...
لطفاً، بذارین برم خونه.
ــ چی گفتی؟ ــ یادم نمیاد.
کلی سالگرد های شاد که نخواهند آمد؟
فراموشش کنین.
لطفاً، فقط بذارین برم خونه. اینجارو بذارین واسه گوپر و می.
اینجارو؟ کی گفته قراره جایی رو یا چیزی رو واسه کسی بذارم؟
من از تو بیشتر عمر میکنم. من دفنت میکنم.
ــ من تابوتت رو میخرم. ــ درسته آقا بزرگ،
صد سال به این سالها.
اونا دروغ میگفتن، اینطور نیست پسرم؟
راجع به گزارش کلینیک
این درد داره به وجودم چنگ میزنه.
اجلم رسیده.
اینطور نیست؟
جوابمو بده! حقیقتو!
شما خودتون گفتین آقا بزرگ، دروغ سیستمیه که ما توش زندگی میکنیم.
بریک.
بریک صبر کن!
نگامون کن مگی، نگامون کن.
تشکیلات عظیم پالیت گیر کرده توی...
اونو رنجوندم مگی.
بد جوری رنجوندمش.
چه خبره؟ چی شده؟
ــ چرا آقا بزرگ... ــ خانم بزرگ، باید باهات حرف بزنیم.
ــ می، دکتر "باو" رو خبر کن! ــ کجاست؟
ــ نمیدونم، پیداش کن. ــ بریک.
ــ دکتر! دکتر! ــ آیدا، جای تو بودم الان پیشش نمیرفتم.
عزیزم!
آقا بزرگ، صدامو میشنوی؟
عزیزم، چیکار میکنی؟
دارم میام پایین.
احتیاجی نیست آیدا. یه دقیقه دیگه میاییم بالا.
اوه...
اگه درد خیلی زیاد شد،
این مرفینه و یه سرنگ.
دستور العمل هم اینجا نوشته شده.
تظاهر کردن دیگه بیفایده است.
وقتی اون درد بگیره، بد جور میگیره.
به خودت سخت نگیر.
بیا.
بهتره اون لباس های خیس رو در بیاری.
چرا؟ میترسی سرما بخورم و بمیرم؟
ــ چرا نمیتونم برم پایین پیشش؟ ــ خب اون...
خب، معدش ناراحته آیدا.
خب، فقط یه قرص نعناع احتیاج داره.
وقتشه که صحبت کنیم دکتر.
ــ دردناک خواهد بود. ــ چیزهای دردناک همیشه قابل اجتباب نیستن.
ــ متوجهش شده ام، ولی مواقعی هست که...
فکر کنم وقتشه که همگی اون صحبت کوچولو رو داشته باشیم.
راجع به کدوم صحبت کوچولو حرف میزنی؟
دکتر، بریک و آقا بزرگ زیر بارون راجع به چی جنگ و جدل میکردن؟
صحبت شو نکردیم.
تنهایی تو زیر زمین چیکار میکنه؟
ــ چرا خانم بزرگ نمیتونه بره ببینتش؟ ــ شنیدی چرا.
چونکه معده اش ناراحته. این عصبی و کج خلقش میکنه.
وقتی زوج های مسن به اندازۀ من و آقا بزرگ با هم باشن،
بخاطر تعلق خاطر زیاد با هم کج خلقی میکنن.
اینطور نیست؟
البته که اینطوره.
اون عاشق خانوادشه.
دوست داره دور و ورش باشن ولی این به اعصابش فشار میاره.
اون خودش نبود. میتونستم بگم که منقلب بود.
بخاطر جشن و هیجان و این چیزاست.
احتمالاً یه خورده خسته کوفته شده، همین.
متوجه شدی چطور غذا خورد؟ مثل یه گراز.
امیدوارم پشیمون نشده باشه.
کی؟ آقا بزرگ؟
چرا، دو بار واسه خودش "هاپین جان" [غذایی محلی] کشید.
عاشق هاپین جانه. ما یه شام محلی واقعی خوردیم.
و سیب زمینی شِکری.
اونقدر لومبوند که باهاش میشد یه کارگر مزرعه رو سیر کرد.
فقط امیدوارم که مجبور نباشه بعداً هزینه اش رو بده.
چی؟ منظورت چیه؟
گوپر میگه امیدواره آقا بزرگ...
ای درد، گوپر میگه. گوپر میگه.
آقا بزرگ هیچیش نیست، بجز اعصاب.
اینطور نیست مگی؟
اون مثل یه کوه محکم و استواره. و حالا خودشم میدونه.
و برای همینه که همچین شامی خورد. یه باری از روش برداشته شد، با دونستن اینکه
محکوم نیست
به چیزی که فکر میکرد محکوم بهش بود.
قرار نیست هیچی آقا بزرگو اذیت کنه.
ما اجازه نمیدیم اتفاقی واسش بیفته.
دکتر. بیا اینجا، دکتر!
من دکتر احتیاج ندارم.
میخواد یه چیزی راجع به آقا بزرگ بهتون بگه.
من بریک رو میخوام.
الان میاد پایین.
بارون گرم و چسبناک همیشه منو مریض میکنه.
یه چیزی بده بهم که این قرصو بشوره ببره پایین.
اینجا چه خبره؟ همه تون قیافه ماتم زده گرفتین.
ــ بریک، خانم بزرگ بهت احتیاج داره. ــ اونا بدون من بهش میگن.
اوه، بریک، لطفاً.
من واقعاً تحمل ندارم ببینم که چطور می و گوپر دارن...
دارن چی؟ سعی میکنن اینجارو به چنگ بیارن؟
خب، بذار همش مال اونا باشه.
و اگه میخوای واسه یه تیکه از لاشه اون پیر مرد بجنگی،
خب، ادامه بده، اما باید بدون من انجامش بدی.
باشه، حقمه. ولی نه ایندفعه. ایندفعه تو اشتباه میکنی.
چیزی که تاب تحملشو ندارم از دست دادن اینجا نیست. خانم بزرگه.
میدونم از دست دادن کسی که دوستش داری یعنی چی.
مواظب باش مگی، چنگالات داره میزنه بیرون.
ــ می، اون درو ببند. ــ نبندش.
بذار یه خورده هوا جریان داشته باشه.
فکر نمیکنم باید ریسک اینو بکنیم
که آقا بزرگ یه کلمه از این بحث رو بشنوه.
چی؟ بحث چی؟
ــ مگی، بریک... ــ الان، خانم بزرگ...
تو این خونه هیچ حرفی در باره آقا بزرگ زده نمیشه،
که اون، اگه بخواد، نتونه بشنوه. بریک، کجایی؟
فکر میکنی کجاست؟ درب و داغون افتاده.
دکتر، درمانی واسه دائم الخمرها وجود نداره؟
ــ بریک احتیاجی به درمان نداره. ــ البته که نه.
بهش وقت بدین همه ویسکی تو ایالت رو سر میکشه. این درمانش میکنه.
بس کن اینجور حرف زدنو.
آقا بزرگ هم هر از گاهی مشروب میخوره. من به مردی که مشروب نخوره اعتمادی ندارم.
آفرین به شما!
می، بشین و تا ما حرف میزنیم، دست خانم بزرگو تو دستت نگه دار.
برا چی منو محاصره کردین؟ لازم نکرده کسی دستمو بگیره.
ــ همه تون دیوونه شدین؟ ــ آرامشتو حفظ کن عزیزم.
خودت آرامشتو حفظ کن خواهر خانم!
چطور میتونم آرامشمو حفظ کنم در حالیکه
همه به من زُل زدن جوری که انگار صورتم غرق خونه
این کارا واسه چیه؟ ها؟ چی؟
دکتر، بشین مِی!
خانم بزرگ میخواد همه حقایق رو
در باره گزارش کلینیک بدونه.
حقیقت!
همه دارن در باره حقیقت جیغ و داد میکنن.
خب، حقیقت به همون زشتی دروغ هاست!
ــ چیزی هست که من نمیدونم دکتر؟ ــ خب، آیدا...
میخوام بدونم!
ــ یه نفر داره دروغ میگه. ــ بیا بشین مامان، لطفاً.
میخوام راجع به شوهرم بدونم.
اون کاملترین آزمایشات ممکن رو تو کلینیک "آفنهایم" داشت.
اون یکی از بهترین کلینیک های کشوره.
بهترین تو کشور، بی برو برگرد.
اونا ٩٩.٩% مطمئن بودن حتی قبل از اینکه شروع کنن.
درسته دکتر؟
از چی مطمئن بودن؟
ــ نه الان! ــ جواب آزمایش مثبت بود!
می، خفه شو.
امیدی نیست آیدا. خودشم میدونه.
امیدی نیست؟
ــ آه، عزیزم. ــ لازم بود بدونی.
چرا با جراحی بیرونش نیاوردن؟ ها؟
ــ کار از اون مرحله گذشته بود آیدا. ــ اون داره میمیره خانم بزرگ.
ازم دور شو می. ازم دور شو.
من بریک رو میخوام. بریک من کجاست؟ کجاست تنها پسرم؟
ــ بریک! ــ مامان، لطفاً.
ــ منم پسرتم. ــ گوپر پسر ارشد شماست.
ــ حالا به من گوش کن! ــ نه!
ــ آیدا، اون درد خواهد داشت. ــ من و گوپر فکر میکنیم که...
اوه می، خفه شو.
ــ میخوای شاهد زجر کشیدنش باشی؟ ــ نه.
ــ پس باید شروع کنه به تزریق مورفین. ــ نه.
هیچکس قرار نیست به شوهرم مورفین بده. نه.
نه.
چرا بهش یکم فرصت نمیدین که خودشو با این ایده تطبیق بده؟
ــ این مگیه که ناراحتش میکنه. ــ هی دکتر،
بجای تزریق، قرصی چیزی نداری که دردو از بین ببره؟
گاهی آرزو میکنم کاشکی قرصی داشتم که آدم هارو از بین ببره.
ممنون بابت همه چی دکتر، واقعاً قدردانی میکنیم...
بریک میدونه؟
میدونی عزیزم،
ما هیچوقت یه خانوادۀ شاد و خوشبخت نبودیم.
منظورم اینه، خوشی زیادی تو این خونه نبود.
تقصیر آقا بزرگ نبود. یعنی، فقط...
میدونی، بعضی خونه ها خونه های شادی هستن، ولی...
امروز صبح، وقت برگشتن از کلینیک فکر کردم،
حالا اینجا خوشبخت خواهیم بود.
تو و بریک میایین اینجا و با ما زندگی میکنید،
و تو این خونه صاحب بچه میشین،
و با کمک همدیگه خوشبخت میشیم.
اوضاع هیچوقت جوری که برنامه ریزی میکنی پیش نمیره، نه؟
مارگارت عزیزم، باید به بریک کمک کنی.
مجبورش کن خودشو جمع و جور کنه. میدونی، اگه میخواد چیزا رو بدست بگیره...
چه چیزایی رو بدست بگیره؟
اینجارو.
ــ خانم بزرگ شما شوکه شدین. ــ بله ما همه شوکه شدیم.
ــ بیایین واقع بین باشیم. ــ آقا بزرگ هیچوقت اونقدر نابخرد نمیشه که...
هیچوقت اونقدر نابخرد نمیشه که اینجا رو به دست های بی مسئولیت بسپاره!
قرار نیست اینجا رو دست کسی بسپاره.
شوهر من قرار نیست بمیره!
حالا میخوام اینو توی کله تون فرو کنین. هر دو تا تون.
ــ ما هم به اندازه شما امیدواریم. ــ میخواهیم براش دعا کنیم.
اما بهتون اجازه نمیدم ترغیبش کننین که اینجا رو بذاره...
گوپر پسر ارشد شماست!
اون همیشه بار مسئولیت بیشتری از بریک رو به دوش کشیده.
بریک در زندگیش هیچی به دست نگرفته غیر از یه توپ فوتبال یا یه گیلاس ویسکی.
ــ می، اجازه میدی من حرف بزنم؟ لطفاً؟ ــ بله، البته.
بسیار خب.
یه مزرعه ۱۲۰۰۰ هکتاری جای خیلی بزرگی برای اداره کردنه.
ــ تقریباً دست تنها.
تو توی ممفیس کار وکالتت رو داشتی. کِی شده که اینجارو اداره کنی؟
اوه مامان، بیاید منصف باشیم.
از وقتی بیماری آقا بزرگ شروع کرد به از کار انداختنش،
گوپر مثل دیوونه ها کار کرده تا اینجارو سرپا نگه داره.
گوپر بهش اعتراف نمیکنه. اون هیچوقت مثل یه وظیفه بهش فکر نمی کرد.
می!
آقا بزرگ نصف چیزایی رو که صاحبشه هم نمیدونه.
نکته اینه که من شاهد این نخواهم موند که این محل به خاکِ سیاه بشینه
توسط یه قهرمان فوتبال سابق مست.
ــ خفه شو راجع به شوهرم! ــ خودت خفه شو!
اون حق نداره تهمت بزنه...
من حق دارم بحث برادر خودمو با خانواده خودم بکنم،
که شامل تو نمیشه.
حالا چرا نمیری بالا و با بریک مشروب خوری نمیکنی.
اگه قهرمان فاتح هنوز غش نکرده.
احتمالاً باید امسال از خیر جام "شوگر بول" بگذره.
یا جام "رُز بول" بود که بازی مشهورش رو کرد؟
جام کوکتل بود عزیزم!
ــ جام کوکتل کریستال. ــ درسته.
همیشه "جام" های اون پسرو قاطی میکنم. ]بازی با کلمات[Sugar Bowl,Punch Bowl
اوه، تا حالا همچین کینه ای نسبت به یه برادر ندیده بودم.
کینه اون نسبت به گوپر چی؟
حتی تحمل بودن تو یه اتاق با منو هم نداره.
ــ میتونم کمکتون کنم آقای بریک؟ ــ نه، متشکرم لیسی.
ــ پدرم کجاست؟ ــ تو زیرزمین هستن.
تنها هستن، و...
متشکرم لیسی.
این یه هَجَمۀ حساب شده برای خراب کردن بریکه.
اون به هیچ کمکی احتیاج نداره.
بخاطر منزجر کننده ترین و کثیف ترین دلایل ممکن. طمع.
حرص و طمع!
اوه نه مارگارت، عزیزم، گریه نکن. گریه نکن.
ــ خب، این دیگه شاهکاره. ــ می.
این اشکها برای کیه؟
بریک؟ آقا بزرگ؟
ــ یا برای خودت؟ ــ می.
گریه میکنی چون بچه نداری؟ میدونین چرا بچه نداره؟
ــ از شوهر گنده خوش تیپش بپرسین. ــ می!
نمیخوای بذاری این اینکارو درست انجام بدم، نه؟ باشه.
شما همیشه میگفتین که من آقا بزرگو دوست ندارم. از کجا میدونستین؟
اون از کجا میدونست؟ هیچوقت اجازه داد کسی دوستش داشته باشه؟
برای اون همیشه بریک مهم بود، همیشه.
از روزی که بریک بدنیا اومد، اون همیشه طرفدارش بود. چرا؟
آقا بزرگ میخواست یه وکیل بشم. وکیل شدم.
گفت "ازدواج کن." ازدواج کردم.
گفت "بچه بیار". آوردم.
گفت "تو ممفیس زندگی کن". تو ممفیس زندگی کردم.
هر کاری ازم خواست کردم، باشه.
اهمیتی نمیدم که آقا بزرگ منو دوست داره یا نه،
هرگز داشته یا نداشته، خواهد داشت یا نه.
من دنبال اخلاق و انصاف بوده ام.
حالا دارم به شما میگم.
قصد دارم منافعم رو حفظ کنم.
من اَلَکی یه وکیل تجاری نیستم. می.
ــ برو کیف منو از اتاق خوابمون بیار. ــ چشم عزیزم.
اوه...
اون فقط...من...
جام "کاتن بول" بود، خواهر خانم
بابا؟
ــ دستتو بده من. ــ کمکتو نمیخوام
نه.
ــ ولی دکتر گفت... ــ این درد منه.
پس به خودم مربوطه.
فکر کردم رفتی قایم شدی. چی میخوای؟
ــ اومدم عذر خواهی کنم. ــ آره؟
برا چی؟ گفتن حقیقت؟
ــ یه دوجین دلیل داره. ــ نگهشون دار.
از عذر خواهی متنفرم. مخصوصاً واسه گفتن حقیقت.
برای کارایی که کردی عذر خواهی نکن. فقط تکرارشون نکن.
اگه نکردی، شروع کن به انجامش.
با دادن یه سیگار از تو کُتم شروع کن.
ــ فکر میکنین باید... ــ یه سیگار بهم بده پسر!
از بارون خیس خالیه.
خودت از بارون خیس خالی هستی. شوخی گندیه، ولی حقیقت داره.
علوم مدرن.
بده من اون...
اون شنل رو.
ــ یه بطری تو اون میز هست. ــ من نمیخوام مشروب بخورم.
خب من میخوام. میخوام مشروب بخورم.
یه عالم "کلیک" تو دل و روده ام دارم.
دارن با هم حال میکنن.
تو "کلیک" ها رو که میدونی پسر؟
پس تو یه هدیه تولد واسم خریدی؟
نه قربان. مگی خریدش.
ــ دختره سلیقه خوبی داره. ــ تو بعضی چیز ها، بله قربان.
اما نه تو مرد ها.
جنس خوب و نرم.
اینهم تولد نرم منه.
نه طلایی، نه نقره ای. اینهم تولد نرم منه. ]تولد دوران پیری، نه جوانی[
به سلامتی آخرین تولدم.
تو به سلامتیش نمیخوری؟
کلیک-کلیک.
میدونی میخوام قبل از مرگ چیکار کنم؟
میخوام همۀ این جعبه ها رو باز کنم.
یه نگاهی به این چیزا میندازی؟
بیشترشون رو وقتی مادرت رو با اون تور "کوک" بُردم اروپا خریدم.
تو عمرم همچین اوقات گندی نداشتم.
اروپا هیچی نیست جز یه حراجی بزرگ.
یه مشت مکان های کهنه و فرسوده، یه فروش فوق العادۀ بزرگ، همه پوسیده.
و خانم بزرگ مثل وحشی ها شده بود.
پسر! فقط میخرید و میخرید.
خوش شانسیه که من پولدارم. بله آقا، واقعاً خوش شانسیه.
ایده ای داری من چقدر ثروث دارم پسرم؟ از گوپر بپرس. اون میدونه.
اگه اشتباه نکنم تا قِرونش رو میدونه.
نزدیک به ده میلیون دلار پول نقد و سهام مرغوب،
در کنار ۱۲۰۰۰ هکتار از حاصلخیز ترین زمین ها
این طرف "درۀ نیل".
خب، این ثروت زیادیه.
یه چیزی هست که توی حراجی اروپا نمیتونی بخریش،
یا هیچ بازار دیگه ای روی زمین.
اون، زندگیته.
وقتی تموم شد، نمیتونی دوباره بخریش.
نه قربان، هیچ کس نمیتونه.
برای من متأسفی یا برای خودت؟
برای شما پدر.
خوبه. چون دلت واسم تنگ خواهد شد پسر.
چرا گذاشتی مامان این همه وسایل رو بخره؟
انسان جانوریه که نهایتاً باید بمیره.
اگه پول داشته باشه، میخره و میخره.
دلیل اینکه اون هر چیزی رو که میتونه میخره
یه امید واهیه که شاید یکی از چیز هایی که میخره یه زندگی جاوید باشه،
که هیچوقت نمیتونه باشه.
یهو متوجه شدم که تو دیگه منو آقا بزرگ صدا نمیکنی.
اگه به یه آقا بزرگ احتیاج داشتی چرا سراغ من نیومدی؟
اگه کسی رو میخواستی که بهش تکیه کنی، چرا اسکیپر؟ چرا من نه؟ من پدرتم.
من آقا بزرگم، من. چرا نیومدی پیش اقوام خودت، کسایی که دوست دارن؟
تو معنی دوست داشتن رو نمیدونی. برای تو این فقط یه کلمه است.
تو حافظه خیلی ضعیفی داری.
چی خواستی که برات نخریدم؟
تو نمیتونی عشق رو بخری!
واسه خودت یه میلیون دلار آشغال خریدی!
نگاشون کن، دوست دارن؟
فکر میکنی واسه کی خریدمشون، خودم؟ اینها مال توئن.
این محل، پول، همه این آشغال ها ما توئن.
من این چیزا رو نمیخوام!
ما اینارو تنظیم کردیم...
ــ گفتم ما اینارو با مشورت هیئت مدیره تنظیم کردیم... ــ از سر رام برو کنار.
ــ اول اینو حل و فصل میکنیم.
ــ نمیخوام ببینمش. ــ یه طرح مقدماتیه.
آشغال!
بی ارزش!
بی ارزش.
نکن، پسر
ــ لطفاً، گریه نکن پسر. ــ نه.
مضحکه.
تاحالا ندیده بودم که گریه کنی. چطور میشه؟ هیچ تو بچگیت گریه کردی؟
نمیتونی بفهمی؟ هیچوقت خونه یا پولت رو نخواستم.
نمیخوام صاحب چیزی باشم.
تنها چیزی که میخواستم یه پدر بود، نه یه رئیس.
میخواستم که دوستم داشته باشی.
ــ داشتم و الانم دارم. ــ نه.
نه، نه من، نه گوپر و نه حتی مامان.
دروغه. من دوستش داشتم. من بهش همه چیز دادم، هر چیز...
اشیاء. بابا، تو بهش اینو دادی.
یه خونه، یه سفر اروپا، تمام این آشغال ها.
جواهرات. چیزایی که بهش دادی. "چیز ها" بابا، نه عشق.
من بهش یه امپراتوری دادم پسر.
من شما رو تو امپراتوریتون دیدم
با مردایی که براتون اداره اش میکردن. اسمها شون رو هم نمیدونین،
آیا بچه داشتن، یا خوشبخت بودن.
هیچوقت به صورتشون هم نگاه نکرده بودی.
صورتها چی هستن؟ با بخاطر آوردن صورتها نمیشه یه امپراتوری ساخت.
هفتۀ دیگه ساختن اون کارخانۀ نساجی رو شروع میکنم.
نه تنها پنبه خودم رو میکارم، بلکه میبافم و میفروشمش.
بهت میگم پسر، در عرض یکی دو سال...
آره.
مردهایی که امپراطوری ها رو میسازن میمیرن، و امپراطوری ها هم همینطور.
نه، نمیمیره.
ــ واسه همینه که تو و گوپر رو دارم. ــ گوپر رو ببین.
ببین تبدیل به چی شده. این چیزیه که میخواستی بشه؟
و منو نگاه کن.
واقعاً خیلی خوب گفتی. من یه بچه سی ساله ام.
و بزودی میشم یه بچه پنجاه ساله.
نمیدونم به چی باور داشته باشم.
فایده زندگی چیه اگه چیزی نداشته باشی که...
باید یه هدفی تو زندگی باشه، یه معنی.
به من نگاه کن، بخاطر خدا، به من نگاه کن، قبل از اینکه زیادی دیر بشه!
برای یه بارهم تو عمرت شده، به من نگاه کن، جوری که واقعاً هستم.
به من نگاه کن!
من یه شکست هستم. یه دائم الخمر.
اگه فقط خودم باشم، تو بازار آزاد حتی ارزش یه مراسم تدفین آبرومندانه رو هم ندارم.
تو و گوپر و بقیه تون، واسه همه چی منو سرزنش میکنین، ها؟
نه بابا، هیچکس، فقط یه...
ما همدیگه رو در تمام عمر میشناسیم ولی باهم غریبه ایم.
شما صاحب ۱۲۰۰۰ هکتار از حاصلخیز ترین... شما صاحب ۱۰ میلیون دلار هستین.
شما صاحب یه زن و دوتا بچه هستین. شما صاحب ما هستین، ولی مارو دوست ندارین.
ــ به رَوش خودم... ــ نه قربان.
شما حتی از آدما خوشتون نمیاد.
خواستین گوپر بچه داشته باشه. میخواهین من بچه داشته باشم. چرا؟
چون میخوام بخشی از من به زندگی ادامه بده.
نمیگذارم با مرگ تموم بشه.
نگاه کن!
این چیزیه که بابام واسه من گذاشت.
یه چمدون کهنه نکبت.
و توش هیچی نبود.
هیچی بجز یونیفورمش از جنگ آمریکا و اسپانیا.
این میراث اون واسه من بود. هیچی!
و من اینجارو از هیچ ساختم.
و این تنها چیزیه که واست گذاشت؟
آره، اون یه دوره گرد بود.
معروف ترین ولگرد تو نمایشهای واگنی دوره گرد ها.
هر از گاهی هم بعنوان کارگر مزرعه کار میکرد منم دنبالش میرفتم.
کون برهنه تو خاک و خل منتظرش می نشستم.
غیر از گرسنگی، اولین چیزی که یادم میاد شرمه.
من بابت اون ولگرد پیر بدبخت خجالت زده بودم.
وقتی ٩ ساله بودم سوار واگن میشدم،
کاری که تو هیچوقت مجبور به انجامش نبودی.
و هیچوقت مجبور نخواهی بود منو دفن کنی، همون طور که من دفنش کردم.
تو یه علفزار کنار خط آهن.
داشتیم دنبال یه قطار باری میدوییدیم که قلبش از کار افتاد.
یه چیزو میدونی؟
ــ اون ولگرد پیر کثیف مٌرد در حالیکه میخندید. ــ به چی؟
خودش، فکر کنم. یه دوره گرد پیر آواره.
نه یه پاپاسی توی جیبش، میدونی نه گذشته ای، نه آینده ای
یا شاید میخندید واسه اینکه خوشحال بود.
خوشحال از داشتن تو پیش خودش.
اون تو رو همه جا میبرد و پیش خودش نگهت میداشت.
نمیخوام راجع بهش حرف بزنم.
آره، دوسش داشتم.
فکر کنم هرگز کسی رو به اندازه اون ولگرد پیر کثیف دوست نداشتم.
و تو میگی که اون هیچی برات نگذاشت غیر از یه چمدون؟
با یه یونیفورم توش از جنگ آمریکا و اسپانیا؟
و یه سِری خاطرات.
و عشق.
همه اون داستان ها درباره بابای پیرم رو بهت گفتم؟
آره، تقریباً ٥٠ دفعه.
این فقط یه طرحه برای محافظت از بزرگترین ملک توی دِلتا در مقابل بی مسئولیتی.
مامان، باید امضاش کنی.
مگی، مگی، کجاست؟
ــ چی مامان؟ ــ چیزی که دکتر داد.
تا دردشو آرومتر کنه.
بریک اون پایین باهاشه. بریک به آقا بزرگ کمک میکنه.
کمکش میکنه؟ چجوری؟
ــ با یه دو ١٠٠ یاردی؟ [فوتبال آمریکایی[ ــ اوه, خفه شو می.
شاید آقا بزرگو با چند تا گل فوتبال خوشحالش کنه.
یه جوک دیگه خانم ملکه، فقط یکی،
و نه تنها تُف میکنم تو چشمت، بلکه سیاه و کبودش میکنم.
یه دقیقه صبر کن.
ــ دیگه به توهین های بیشتر گوش نمیکنم... ــ می فقط داشت میگفت...
میدونم چی میگفت و دقیقا میدونم منظورش چی بود.
تنها دنیایی که بریک میشناسه دنیاییه که ساخت...
دنیایی نیست که اون ساختش.
خانوم ها.
ــ نه. ــ چرا نمیخواهیش؟
ــ درد رو از بین میبره، همین. ــ حس ها رو هم همینطور.
وقتی درد داری، لااقل میدونی که زنده ای.
داره یه کم بهتر میشه.
وقتی درد داری،
بهتر از هر کاری اینه که خودتو قضاوت کنی.
نمیخوام خودمو با اون خِرفت کنم.
میخوام شفاف فکر کنم.
میخوام همه چیزو ببینم و حس کنم.
بعدش اهمیتی نمیدم که برم.
من جرأت مُردن رو دارم.
چیزی که میخوام بدونم اینه که، تو جرأت زندگی کردن رو داری؟
نمی دونم.
میتونیم سعی کنیم.
میتونیم با کمک کردن به همدیگه شروع کنیم، برای بالا رفتن از این پله ها.
بله قربان.
لااقل میتونین بخونینشون.
اون کاغذها رو بذار کنار تا پاره شون نکردم.
نمیدونم توشون چیه. نمیخوام هم بدونم.
حالا دارم از زبون آقا بزرگ حرف میزنم.
من زنشم، نه بیوه اش. من هنوز زنشم.
ــ آره، ولی چیزی که من اینجا دارم... ــ اون فقط یه طرح رو تشریح کرده.
طرح. پایه. راجع به طرحت میگم...
مگی، آقا بزرگ وقتی بیزار میشه چی میگه؟
وقتی بیزاره میگه "مزخرف".
درسته. منم میگم "مزخرف"، مثل آقا بزرگ.
به نظرم احتیاجی به درشت زبانی نیست.
مزخرف!
یه چیزی توم عمیقاً از این حرفا رنجیده ست.
پس بس کن حرف زدنو جوری که انگار بابات مرده. و منم با اون.
پس اون چی؟ اون هم سهمش رو میخواد.
تا جایی که به بریک مربوط میشه، قرار نیست کسی چیزی بگیره.
نه تا وقتی که آقا بزرگ ولش کنه،
و شاید، احتمالاً، نه حتی اون موقع.
نه مامان، نه حتی اون موقع.
سلام "باکی" پسر. اوه!
بنطر میاد که باد هر کاری خواسته با اینجا کرده.
ــ عصر بخیر کاپیتان. ــ عصر بخیر کاپیتان.
ــ طوفان از رودخونه عبور کرد؟ ــ رفته "آرکانزاس" کاپیتان.
بارون اذیت کرد کاپیتان؟
یه کم، فکر کنم.
یه کم.
لااقل میتونین بخونینشون.
اون کاغذها رو بذار کنار تا پاره شون نکردم.
نمیدونم توشون چیه. نمیخوام هم بدونم.
خب، میتونم بیا تو؟
طوفان خسارتی زده آقا بزرگ؟
راجع به کدوم طوفان حرف میزنی؟ اونی که بیرونه،
یا غُلغله ای که شنیدم اینجا در جریانه؟
اوه، ببخشید قربان.
صدای حرف زدن خیلی بلندی شنیدم.
انگار در باره چیز مهمی مذاکره میشد. جر و بحث سر چیه؟
هیچی آقا بزرگ. هیچی.
تو اون اسنادِ بنظر مهم که داری چی هست گوپر؟
اینها قربان؟ هیچی. هیچ هیچ.
پس تو و خواهر خانم برا چی
اینطور تو هول و ولایین؟
بنظر کُلی "هیچی" میاد!
این چه بوییه تو این اتاق؟
تو حسش نمیکنی بریک؟
متوجه یه بوی غلیظ و نفرت انگیز تزویر تو این اتاق نشدی؟
چرا قربان، فکر کنم متوجه شدم.
هیچ چیز قوی تر از بوی تزویر نیست.
ــ تو متوجهش نشدی گوپر؟ ــ چی قربان؟
تو چطور خواهر خانم؟
متوجه یه بوی نامطبوع تزویر تو این اتاق نشدی؟
آقا بزرگ حتی نمیدونم اون چی هست.
میشه بوش کرد. بوی مرگ میده.
اون زن اونجا چشه؟
هی، بی اسم و رسم. چته؟
فقط یه سرگیجه جزعی داشت.
بهتره مراقبش باشی خانم بزرگ. سکته مغزی راه بدی برای رفتنه.
ببین مامان، اون کادوی تولد بریک رو پوشیده.
من هنوز کادوی خودم رو ندادم، ولی الان میدم.
ــ میخوام یه خبری بدم. ــ چه جور خبری؟
خبر شروع زندگی.
یه بچه تو راهه،
بوجود آمده بوسیله بریک از مگی گربه.
من بچۀ بریک رو توی شکمم دارم.
و این هدیۀ من به شماست.
در تمام عمرتون شده همچین دروغ آشکاری شنیده باشین؟
خفه شو.
متشکرم. خیلی متشکرم.
آره، واقعاً، این دختر تو وجودش حیات داره.
و این دروغ نیست.
گوپر، من فردا صبح وکیلم رو میخوام. وکیل خودم.
ــ بریک. ــ بله آقا بزرگ؟
میخوام برم بیرون یه نگاه به این محل بکنم قبل از اینکه بدمش بره.
این محل و آدمای توشو.
آیدا.
میخوای باهام بیای؟
بریک، چی بود، اِه...
اون پایین با آقا بزرگ راجع به چی حرف میزدین؟
ــ ما ها. ــ من هم؟
ــ آره، تو هم. ــ تو از هم پاشوندیش. برادر خودتو.
تو اینو باور میکنی گوپر؟
ــ نه. ــ من میکنم!
آروم باش.
یه بحران خانوادگی، بهترین و بدترین چیز ها رو تو اعضای خانواده بیرون میاره.
این واقعیته.
آمین.
میخوای در باره واقعیت حرف بزنی؟ تو حامله نیستی.
ــ آروم باش می. ــ اون اینو از خودش در آورده.
ــ گفتم خفه شو. ــ سعی نکن ما رو دست بندازی مگی.
می.
تورو دست ننداخته.
چطور میتونه از تو بچه دار باشه درحالیکه شما حتی...
میشه ساکت باشی؟
ما تو اتاق بغلی هستیم. دیوار ها هم ضد صدا نیستن.
ما صدای درخواست ها و امتناع های شبانه رو میشنویم.
خواهر خانم، همه که مثل تو برای ابراز عشق سر و صدا راه نمیندازن.
بریک، هیچ فکر نمیکردم که خودتو تا سطح اون پایین بیاری.
،شنیدی که آقا بزرگ چی گفت "این دختر تو وجودش حیات داره".
ــ این یه دروغه! ــ نه.
نه. نه، واقعیت یه حرص ـه. و مگی اونو داره.
باور کن، یه حرص ـه. و اون دارتش.
تو چرا چیزی نمیگی عزیزم؟
خب عزیزم، خفه شو!
مگی.
ــ بله؟ ــ بیا بالا.
چشم قربان!
آره، اون دختر تو وجودش حیات داره، آره.
ممنون که آرامشتو حفظ کردی.
برای پشتیبانی از من تو دروغم.
اوه مگی.
دیگه کارمون با دروغ ها و دروغگوها تو این خونه تمومه.
در رو قفل کن.